„Nie interesuje mnie to!” Przy jeziorze tłum ludzi zainteresowanych mową Jezusa. Nawet jeśli słyszą to po raz kolejny, cisną się by lepiej Słowo usłyszeć. Trochę inaczej jest z Szymonem. On i jego współpracownicy słyszą to po raz kolejny. Jezusową naukę słyszeli już w Kafarnaum, w domu tego pierwszego. Nie są nią zbytnio zainteresowani, stąd płuczą sieci blisko łodzi, na brzegu. Oswoili się z takimi słowami jak Ojciec, królestwo niebieskie, nawrócenie, miłość, przykazania. Nam też to grozi – przyzwyczajenie do niezwyczajnych słów. Z tego powodu nie interesują nas te tematy, jak to było gdy słyszeliśmy je po raz pierwszy. Mimo głodu nie cieszy naszego podniebienia ten sam chleb, ta sama bułka. Z nauką Jezusa jest podobnie – gdy nie ma głodu nie ciśniemy się by jej słuchać. A stąd już kilka kroków do niewiary, smutku, rozpaczy, obojętności i nienawiści.
„Nie interesuje mnie On!” Słowo prowadzi do Źródła. Nie ma nauczania bez Nauczyciela. Nie ma miłości bez Miłości. Nie ma przykazań bez Przykazującego. Dopiero sieci pełne ryb każą Szymonowi Piotrowi zainteresować się Jezusem z nowym zapałem, z odświeżoną miłością. Tu przestają się liczyć ryby, sieci, łódź. Porzuca się i pozostawia je, by być z Nim. Jak najbliżej.
Dzięki tej Ewangelii mogę znów powiedzieć: „Tak! Interesuje mnie On! Interesuje mnie też Jego Słowo!”
Dodaj komentarz