Anioły – pochodzą z jednego z fresków wykonanych przez Evgrafa Kovalevskiego (św. Jean’a Saint Denis). Autor tych malowideł inspirował się aniołami ze słynnych fresków w baptysterium Saint Jean de Poitiers. W swoich dłoniach anioły przynoszą dary do sprawowania Boskiej Liturgii- – chleb i kielich wina, które staną się Ciałem i Krwią Chrystusa.

Krzyżmo św. Cezara z Arles – w Musée de l’Arles Antique zachował się pas św. Cesara z Arles z miedzianą sprzączką. Na pasie wyryty jest monogram Chrystusa, który składa się naturalnie z ligatury liter „X” (chi) oraz „P” (rho). Daje to nam łącznie pierwsze dwie litery monogramu słowa ΧΡΙΣΤΟΣ, czyli Chrystus. Jet to jeden z najstarszych monogramów używanych przez chrześcijan.

Galowie (od łac. Gallia) – to nazwa terytorium zajmowanego przez tzw. Galów, czyli tereny, które obejmowały swoim zasięgiem część dzisiejszej Francji, Belgii i północnych Włoch (tzw. Galię Przedalpejską). W tereny te docierali chrześcijanie, którzy świadectwem swojego życia i pracą głosili Słowo Chrystusa z całą mocą. Dali oni też podwaliny życia monastycznego i nadali kształt duchowy tworzącej się wspólnoty Kościoła (na wzór św. Cezarego z Arles).

Jednym z najbardziej znanych świadectw historycznych dotyczących zwięzłego opisu Galli jest fragment Pamiętników o wojnie galijskiej Juliusza Cezara, który dokonywał podboju Galli w latach 58-51 przed Chr.:

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae, aliam Aquitānī, tertiam quī ipsōrum linguā Celtae, nostrā Gallī apellantur. Hī omnēs linguā, īnstitūtīs, lēgibus inter sē differunt. Gallōs ab Aquitānīs Garunna flūmen, ā Belgīs Mātrona et Sēquana dīvidit. Hōrum omnium fortissimī sunt Belgae, proptereā quod ā cultū atque hūmānitāte Prōvinciae longissimē absunt, minimēque ad eōs mercātōrēs saepe commeant atque ea quae ad effēmi‑nandōs animōs pertinent important, proximīque sunt Germānīs, quī trāns Rhēnum incolunt, quibuscum continenter bellum gerunt. Quā dē causā Helvētiī quoque reliquōs Gallōs virtūte praecēdunt, quod ferē cotīdiānīs proeliīs cum Germānīs contendunt, cum aut suīs fīnibus eōs prohibent aut ipsī in eōrum fīnibus bellum gerunt”.

Tł. wł.:

Cała Galia podzielona jest na trzy części, z których pierwszą zamieszkują Belgowie, drugą Akwitanie, a trzecią ci, którzy nazywają siebie Celtami, a w naszym języku natomiast nazywają się Galami. Wszyscy oni różnią się pomiędzy sobą językiem, zwyczajami i prawami. Galów od Akwitanów oddziela rzeka Garunna, od Belgów Matrona i Sekwana. Spośród nich wszystkich najsilniejsi są Belgowie, ponieważ od kultury i cywilizacji prowincji rzymskich są bardzo oddaleni i niezwykle rzadko przybywają do nich kupcy i przywożą to, co prowadzi do zniewieścienia ducha. Sąsiadują również z Germanami, mieszkającymi za Renem i z którymi prowadzą nieustannie wojnę. Z tego też powodu Helweci przewyższają innych Galów pod względem męstwa, gdyż prawie codziennie toczą walki z Germanami, gdy bronią swoich granic przez nimi, albo przenoszą wojnę na ich ziemie.”

Galia w czasach Cezara