«Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Świętym Boga». Ta konstatacja całego dzisiejszego ewangelicznego przekazu, wyrażona przez św. Piotra w imieniu Apostołów jest wyrazem ich zawierzenia Chrystusowi. Wędrując z Mistrzem przyzwyczaili się do codziennego łamania przez Niego schematów myślowych, spektakularnych cudów, a nawet zaprzeczaniu prawom fizyki… Wielu Uczniów nie było w stanie przyjąć prawdy o obecności Jezusa jako żywego i prawdziwego Boga pod postacią chleba i wina, jako Jego Ciała i Krwi – o „Chlebie Życia”. Nie mogli pojąć swoimi umysłami tajemnicy obecności Chrystusa w pokarmie eucharystycznym, o cudzie, który jest realną obecnością Mistrza pośród swoich umiłowanych Uczniów. „Trudna jest ta mowa…” – i odeszli… nie byli w stanie wytrzymać konfrontacji z wiarą, która łamie siłę ich rozumu i unicestwia „żelazną logikę” prawideł rządzących światem.
Tymczasem ci, którzy otworzyli swoje „proste serca” przyjęli słowa Mistrza z zaufaniem i choć może ich nie rozumieli, to jednak znali prawdę. Ponieważ Nauczyciel nigdy ich nie zawiódł, nie oszukał i zawsze to, co wyrzekł potwierdzał swoimi czynami. Dlaczego zatem tym razem miałoby być inaczej? I nie zawiedli się! Nawet śmierć Jezus na krzyżu nie ograniczyła Jego panowania nad całym wszechświatem. Poprzez Zmartwychwstanie Jezus pokonał księcia ciemności i jego iluzoryczną władzę nad światem. Dziś wierzy władztwo ciemności wielu ludzi. Dają się oni oszukiwać na różne sposoby. Odchodzą od nauczającego Jezusa ku fantasmagoriom rozmaitych „nauczycieli”, którzy przemijają ze swoimi ideami jeden po drugim…, a słowa życia wiecznego wypowiedziane przez Mesjasza trwają niezmiennie. Prawda słów życia wiecznego pozostaje niezmienna. Są żywe, ujmujące, przeszywają serce na wskroś poprzez konkret swojego przesłania. Czy ludzkość zaryzykuje i przypomni sobie o Ewangelii? Czy dzisiejszy rozpędzony świat stać jeszcze na dozę zdrowego rozsądku, który pozwoli odróżnić prawdę od kłamstwa? Aktualne jest zatem pytanie: „czy i wy chcecie odejść?”. Odpowiedź zależy od każdego z nas z osobna.
Dodaj komentarz