(Mk 9,14–29)
Opis uzdrowienia opętanego przez ducha niemego i głuchego chłopca jest jedną z najbardziej poruszających scen w Ewangelii Marka. To niesamowite, że Ewangelista tuż po Przemienieniu Jezusa na górze opisuje jakby w kontraście chwały Jezusa cierpienie tak dosadnie przyziemne… Uczniowie byli bezsilni wobec „potęgi złego ducha”… Ojciec opętanego dziecka jest dramatycznie rozdarty pomiędzy nadzieją i niepewnością… Woła „Jeżeli możesz…”. To bardzo często nasza postawa wobec potęgi Boga… I nagle daje się słyszeć…„Jeśli możesz? Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy.” Otóż moc Jezusa, który jest źródłem uzdrowienia i uwolnienia okazuje się w całej pełni…
Dlatego warto wołać często do naszego Pana: „Wierzę, zaradź memu niedowiarstwu”. Takie słowa mogą być także naszą codzienną modlitwą, ponieważ Ty i ja, każdy z nas… na co dzień doświadcza w swoim sercu walki pomiędzy wiarą a zwątpieniem. Nasza bezradność jest także „naszą siłą”. To Jezus jest mocniejszy niźli każde nasze ograniczenie i słabość. Nie jest słabością przyznać się do własnych wątpliwości… Nic nie możemy osiągnąć własnymi siłami. To stawanie w prawdzie o sobie sprawia, że oddamy się pod opiekę i „władztwo” Jezusa w naszym życiu. Bowiem żaden ze „złych duchów” tego świata nie jest silniejszy od mocy Jezusa. Niekiedy myśląc na ludzki sposób sytuacja wydaje się „martwa” – jak ów chłopiec z dzisiejszej ewangelii, który leżał bez życia. Jednak nasze pełne bojaźni i wiary „przyzywanie Jezusa” w naszym życiu może odnowić wszystko i nadać naszemu życiu nowy bieg. Nie obawiajmy się tego.
Dodaj komentarz